ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
١٢. ڕێم کەوتە گوڵستانەوە لای بولبولی مەست

ڕێم کەوتە گوڵستانەوە لای بولبولی مەست

بە چریکەیێ پێی گوتم گەلێ ڕاز و مەبەست:

تا گوڵ نەوەریوە تا لەشت نەبوە بە گڵ

وەک گوڵ بە دەمێ، دەم بە بزە و پیاڵە بە دەست

چون بلبل مست راه در بستان یافت
روی گل و جام باده را خندان یافت
آمد به زبان حال در گوشم گفت
دریاب که عمر رفته را نتوان یافت

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.