search

ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
۱۲۹. مەی تێکە وەخۆ دەرفەتە، هاکا مردی
format_size ||more_horiz

مەی تێکە وەخۆ دەرفەتە، هاکا مردی

لەم ژێر گڵە بێ هەواڵ و بێ هاودەردی

وا پێتی دەڵێم شتێک لە لای کەس مەیڵێ

نابێتەوە گوڵ پەلکە گوڵێ بابردی

می خور که به زیر گل بسی خواهی خفت
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛
زنهار به کس مگو تو این راز نهفت:
هر لاله که پژمرد، نخواهد بشکفت
مەی بخۆ، لە ژێر گڵا ئەنووی زۆر
بێکەس، بێ هاوڕێ، بێ هاودەنگی گۆڕ،
با ئەم ڕازەشت لا نهێنی بێ:
گوڵ سیس بێ، گەشە ناکا لە بەر خۆر!
«گۆران»
بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەو شێعرە بنووسن.