ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
١٥٣. زستانی ژیانە وا قەلی مەرگە قڕی

زستانی ژیانە وا قەلی مەرگە قڕی

پیری مڵەیەک بوو ڕەگی لاویمی بڕی

باڵداری جوانیم لە لکی ئاواتم

هاوارە لە من چ زوو بە زوو نیشت و فڕی

افسوس که نامه جوانی طی شد
و آن تازه بهار زندگانی دی شد
آن مرغ طرب که نام او بود شباب
افسوس ندانم که کی آمد کی شد
ئەفسووس! تۆماری جوانیمان تەی بوو،
بەهاری تازەی شادیمان «دەی» بوو،
ئەو مەلە مەستەی جوانیی بوو ناوی،
هەی داد، نەمزانی کەی هات و کەی چوو،
«گۆران»

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.