ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
١٥٧. بوولێڵە کە هات، مەپرسە کەنگێی ساڵە

بوولێڵە کە هات، مەپرسە کەنگێی ساڵە

مەی فڕکە لە خورێنی بە تاس، بە پیاڵە

شێخ وازی لە هەنگوێن و گەزۆیە و من مەی

مەی تاڵە دەبێ هەق بێ، دەڵێن: هەق تاڵە

هر گه که طلوع صبح ارزق باشد
باید به کفت می مروّق باشد
گویند در افواه که حق تلخ بود
باید که بدین دلیل می حق باشد
هەر بەربەیانێک ڕووی ئاسمان شین بێ،
ئەبێ لەسەر دەست پیاڵەی ڕەنگین بێ،
ئەڵێن لە دەما تامی مەی تاڵە،
مەی حەقە وکێ دی کە حەق شیرین بێ؟
«گۆران»

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.