ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
١٧٠. خوێنتاڵی مەلا! بە ڕیش و پەشم و جبەوە

خوێنتاڵی مەلا! بە ڕیش و پەشم و جبەوە

ئەمڕۆشت لە دەست دەچێ بە بیری سبەوە

زۆر وشکی دەبی بە دەستەچیلەی ئاگر

فەرموو وەرە مەیخانە دەمێ تەڕ ببەوە

دستِ چو منی كه جام و ساغر گيرد
حيف است كه آن سبحه و دفتر گيرد
تو زاهد خشكی و منم عاسق تر
آتش نشنيده‌ام كه در تر گيرد!

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.