ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
٢٩. ئای خۆزگە ببایە جێگە بۆ سانەوەیەک

ئای خۆزگە ببایە جێگە بۆ سانەوەیەک

لەم ڕێگەیە دوورە سووڕ و پێچ دانەوەیەک

سەد خۆزگە لە پاش نەمان وەکوو سەوزە گیا

بکرایە لە گڵ هومێدی هەڵدانەوەیەک

ای کاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.