ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
٥١. بە خوێندنەوە کراوە فرچک گیانم

بە خوێندنەوە کراوە فرچک گیانم

زانستە مژیم و بۆتە ئاو و نانم

حەفتا و دوو ساڵە بیر دەکەم، دەخوێنم

وا تازە دەزانم چ لە هیچ نازانم!

هرگز دل من ز علم محروم نشد
کم ماند ز اسرار که معلوم نشد
هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز
معلومم شد که هیچ معلوم نشد

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.