ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
٥٥. جار جارە پەنا بە مەی دەبەم، ناچارم

جار جارە پەنا بە مەی دەبەم، ناچارم

خەمبارم و پێم دەڵێن کە تاوان بارم

خۆزێ وەکوو مەی درۆ و دزیش مەستی دەکرد

مەردێکم دەویست کە بیگوتایە وشیارم

افتاد مرا با می و مستی کاری
خلقم ز چه می‌کند ملامتباری؟
ای کاش که هر حرام مستی دادی
تا من به جهان ندیدمی هشیاری

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.