ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
٦٣. گیانی منە مەی کە بێ ئەوم بێ گیانم

گیانی منە مەی کە بێ ئەوم بێ گیانم

ژانم لە دڵایە بادەیە دەرمانم

هەر ئەو دەمە لام خۆشە کە مەیگێڕ بێژێ:

هەر دوو فڕی دی، بڵێم بەسە و ناتوانم

من بی می ناب زیستن نتوانم
بی باده کشید بارتن نتوانم
من بنده آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم
بێ مەی گوزەران کردن ناتوانم،
بێ جام باری لەش بردن ناتوانم،
بەندەی ئەو دەمەم ساقی ئەڵێ: ها
جام و من ئیتر گرتن ناتوانم!
«گۆران»

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.