ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
٦٦. مەڕوانە پەشێو و لێو بەبارم، نە کەمم

مەڕوانە پەشێو و لێو بەبارم، نە کەمم

بەرزم لە هەژاریا چیای سەربەتەمم

هەرکەس لە سەرێکەوە خودا پێداوە

من خاوەنی شەش دانگی کوڵ و دەرد و خەمم

آن کس که به خوبان لب خندان دادست
خون جگری به دردمندان دادست
گر قسمت ما نداد شادی، غم نیست
شادیم که غم هزار چندان دادست

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.