ئاڵەکۆک

هەژار موکریانی
هەژار چوارێنەکانی خەییام
٧٠. کێ تا سبە دڵنیایە بۆ مان و نەمان

کێ تا سبە دڵنیایە بۆ مان و نەمان

ئەی مانگە وەرە لە دڵ دەراوێژە خەمان

خۆش مانگە شەوە، هەلی مەیە و مەی بێنە

تا تیشکی نەداوە مانگ لە گۆڕخانەکەمان

چون عهده نمی‌شود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دل شیدا را
می نوش به ماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را

بیر و ڕاکان

دەتوانن بیر و ڕای خۆتان سەبارەت بەم شێعرە لێرە بنووسن.
تکایە ئەگەر ئەم دەقە هەڵەی تێدایە پێمانی ڕا بگەیێنن.